Religie! Goed of Kwaad?

Het is een item dat niet vaak beschreven wordt omdat het waarschijnlijk voor veel mensen moeilijk ligt. Maar hoe staat het momenteel met de religies in de wereld. Wel ik heb daar een duidelijke kijk op. Waarschijnlijk omdat ik als homo zowiezo vanop een ander punt naar de verschillende religies kijk en zelf niet religieus ben.

Er is trouwens geen enkel geloof dat homo's accepteerd in hun gemeenschap. Terwijl we toch allemaal maar dezelfde mensen zijn. Het is gewoon zo dat iets dat "anders" is dan datgene we mee opgroeien vaak wordt bekeken als "slecht". Dit is zo ten opzichte van ras, religie, en geaardheid.
Als je vaak geconfronteerd wordt in je jeugd met deze vormen als zijne "niet kwalijk of niet slecht" dan ga je er waarschijnlijk op latere leeftijd ook minder snel een slechte kijk op hebben.

Religie/Ras is daarom ook vaak door de "opelijkheid" daarvan (homosexualitiet is niet altijd zichtbaar) een bron van oorlog geweest. Terwijl religie juist dient om mensen bij elkaar te brengen en te bezinnen. Ik respecteer iedereen zijn geloof zolang ze mij ook respecteren als persoon (die toevallig homo is).
Maar het is al die verscheidenheid die deze wereld ook zo interresant maakt, alleen hoort daar al dat geweld niet bij. Dus is religie nu goed of kwaad. Wel als je het beleefd in eigen kring en het gewoon ondergaat al zijnde je dagelijks leven zie ik daar geen kwaad in. Maar als je je geloof wil "opdringen" of "bovenstaand" wil noemen dan ben ik van mening dat je geloofsovertuiging eerder kwaad doet dan goed. Want het is uit dat standpunt dat vaak de meeste oorlogen onstaan!

Steve xxx

P.S. Als jullie dan toch persé in iets willen geloven besef dan misschien dat jullie "almachtige" ons misschien geschapen heeft om de overbevolking op deze planeet tegen te gaan. Of om geen enkele ziel de kans op liefde te ontzeggen.

http://www.mikpunt175.be <---- De kijk van Holebi's op het Vlaams Belang

Afscheid van Hilde 2008

Het is nooit aangenaam als je te horen krijgt dat iemand dat je kent overleden is. Zo ook nu. Het nieuws dat Hilde van ons was heengegaan sloeg bij mij in als een bom. Ik was dan ook niet op de hoogte van haar situatie. Na de treinperiode is het allemaal wat verwaterd wat niet wegneemt dat ik niet meer denk aan de mensen van toen. Bij mij is uit het oog, nooit uit het hart.

Ik was zo'n 21 jaar als ik voor het eerst "De trein der traagheid" binnen ging. Ik heb er een aantal jaren van mijn leven gesleten en in die tijd heb ik enorm genoten van de gesprekjes op de hoek van de toog met Hilde en anderen. Soms heel diepzinnig en soms gewoon humoristische gesprekjes. Want goe gelachen hebben we ook wel. ook de periode met akketuut was erg aangenaam.

Het is raar dat ik de laatste tijd vaak aan de trein en de personen die ik daar kende denk. Zaterdag zat ik in café "de Draak" op de draakplaats. Net achter de Pretoriastraat waar Joris en Hilde nog gewoond hebben. Ik had het toen nog over hen tegen Marc. Ook de week ervoor had ik met Leen Bastiaens nog over dat we eens een "trein" reünie moesten houden. Het is jammer dat we elkaar nu gaan terugzien in een minder leuke context. Ik hoop dat we de spirit van Hilde mogen voelen en dat ze weet dat we haar nog steeds diep in ons hart dragen.

We zullen je missen Hilde.

Steve xxx

Afscheid nemen we nu vrijdag 25 januari 2008 om 11.45u in het crematorium van Turnhout

holebi's in de huidige maatschappij

Mei 2007. Zij die denken dat op dit moment homoseksualiteit en biseksualiteit een algemeen aanvaard gegeven is in deze maatschappij moeten maar eens vragen aan eender welke Holebi of dat zo is. Elke Holebi die er openlijk voor uitkomt wordt al eens geconfronteerd met negatieve reacties en/of discriminerende feiten.

Op dit moment wordt elke homo door het Rode Kruis gediscrimineerd. We worden uitgesloten van bloeddonatie. Dit met reden dat we zogezegd een risicogroep zijn. Weeral een vorm van discriminatie. Homo's weten vaak beter het gevaar dan hetero op eventuele soa's en zullen minder snel geneigd zijn maar onveilige seks. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Maar ik ben er rotsvast van overtuigd dat er procentueel meer hetero's onveilige seks hebben dan homo's. Toch mogen we geen bloed geven. Zelfs niet in deze tijden van acuut bloed tekort. Terwijl er landen zijn waar men conservatiever is en toch donatie toelaat. Elk donorbloed moet gecontroleerd worden dus hun argument slaagt nergens op. Het zou misschien zelfs veel onwetenden (die drager zijn en het nog niet wisten) uit de onwetendheid halen en een serieuze stap zijn om aids in te perken. Hoe meer mensen het van zichzelf weten hoe beter ter preventie. Ik ken trouwens enkele homo's die de zogenaamde vragenlijst van het Rode Kruis express slecht invullen. Dus zo een controle heeft totaal geen nut.

Ook in de algemene wereld is het erg gesteld met de aanvaarding. Nog steeds zijn er landen waar er Doodstraf staat op seksueel contact van hetzelfde geslacht. En nog meer landen hebben er een zware gevangenis straf op staan.

Zo'n landen worden te vaak er niet over aangesproken. Omdat het vaak goede vakantie landen zijn. Egypte is daar een voorbeeld van. Elke mens die een beetje begrip kan opbrengen voor de homoseksuele medemens zou zo'n landen moeten mijden. Dit een beetje als economische boycot maar ook uit respect voor holebi's. Het ergste momenteel is de polemiek rond Turkije. Een land dat strijd voor scheiding van religie en bestuur zou openlijk moeten kunnen stellen dat holebi's welkom zijn in hun land. Dit lukt hen blijkbaar niet omdat het te gevoelig ligt. En met de schending van de mensenrechten nemen ze het ook niet al te nauw.

En graag zouden ze bij Europa willen. Tja, Europa dat het blijkbaar niet al te ernstig neemt dat hun nieuwe leden de Europese wetten naast zich neerleggen. Neem nu Polen en Letland. Beide landen hebben al gepleit voor terugschroeving van de antidiscriminatiewet die door het Europese parlement was opgelegd om te mogen toetreden tot de Unie. Polen gaat daar zelfs nog verder in en wil nu een wet stellen die holebi's verbied van bepaalde beroepen uit te oefenen. Onder andere leerkracht zouden ze niet meer mogen zijn. Dit druist volledig tegen de Europese stellingen in die hem toelieten lid te worden. Het probleem is ook dat er maar laks wordt op gereageerd vanuit Europees standpunt. En vooral ook dat De Gucht zijn officiële bezoek niet wou afzeggen als daadkrachtig teken heeft vele holebi's doen fronsen. Nu een volledige eis van scheiding van bestuur en religie zou het beste zijn voor elk land. Een beetje een utopie maar religie is vaak de oorzaak van de meeste wereldproblemen. Ik respecteer ieders geloof zolang ze ook mij respecteren.

Zelf werk ik in een fabriek, een omgeving die als openlijke homo niet echt gemakkelijk is. Maar waar ik mijn draai heb gevonden. Nergens in België vind je een interactie van zoveel nationaliteiten door elkaar. Soms met de gekende problemen maar dit wordt door de collegialiteit vaak goed opgelost. Als homo vraag ik me wel af of er openlijke homo's in topfuncties zijn. Ik denk dat daar de grens nog groter is dan voor vrouwen. Nu ik zie de toekomst best ROOSkleurig tegemoet. We komen van ver en is al veel bereikt. Maar het ultieme is toch een volledige gelijkstelling van hetero's en holebi's. Adoptie is nog een punt dat blijkbaar moeilijk ligt bij verschillende mensen. Nochtans zijn er onderzoeken die aantonen dat het helemaal niet uitmaakt in welke gezinssituatie je opgroeit. Is het belangrijkste niet dat je liefdevol word opgevoed? Momenteel is het adopteren van kinderen van je partner iets waar men mee bezig is. Het zou jammer zijn als je als meemoeder of meevader zoveel jaren samen deelt en je plots de kinderen kwijtraakt omdat ze hun biologische ouder verliezen. Dit moeten ze tegengaan dat zo’n situaties nog gebeuren. En volgens mij kan dit enkel als er geen onderscheid is tussen Holebi en Hetero is. Ik vecht voor deze gelijkheid. En niet meer voor mij. Maar voor alle mensen.

Steve Van de Voorde

23 mei 2007

"Eenzaam met twee"

Een zoektocht diep in jezelf, een onrustige ziel. Een doolhof van emoties waar je steeds in verdwaald.

Ouder worden is confronterend, de wijsheid die je opstapelt, maar die je ook moet kanaliseren. Het is ooit een feit die je onder ogen moet zien. Steeds meer twijfels in de gemaakte keuzes, de zelfzekerheid die wegebt. Het is een fase waar we allen doorheen moeten. Zo'n moeilijke periodes komen meestal onverwacht en je kan erdoor erg diep zitten. Op zo'n moment zijn vrienden erg belangrijk. De nood aan een schouderklop. Ergens je hart luchten. Het is me nu duidelijk geworden dat echte vrienden zeldzaam zijn. Ik probeer wel alles te relativeren maar het is niet simpel. Het is natuurlijk ook zo dat vriendschappen van vroeger verwateren. Een logisch gevolg van relatie en kindjes hebben. Toch is het frustrerend. Telkens weer het contact van één kant. Telkens weer probeer je die vriendschappen weer op gang te trekken. Maar als het dan weer maar van één kant moet komen geef je de moed op. Ik geef toe dat ik een moeilijke periode onderga en het gemis van vrienden enorm voel.

Hoe zal ik het noemen? "Eenzaam met twee"

Verscholen in een hoekje

je ziet het niet

zit een hoopje

vol stil verdriet

Verscholen in een hoekje

het is maar klein

zit een hoopje

met heel veel pijn

Verscholen in een hoekje

een zacht gesnik

dat klein hoopje

dat ben ik

Steve Van de Voorde

Maar wat is de definitie van een echte vriend? Ik denk dat het voor iedereen verschilt. Voor mij is het gewoon iemand die aanvoelt dat er iets scheelt en zich op zo’n moment je een luisterend oor aanbied. En niet meteen repliceert over zijn eigen problemen en frustraties omdat je er op dat moment helemaal geen boodschap aan hebt. Gewoon een simpel luisterend oor, een schouder om even op uit te huilen en koesterend woordje.

Waarschijnlijk zal ik nu vrienden tegen hun schenen stampen omdat ze dachten zo’n vriend te zijn. Wel ze zullen wel een goede vriend zijn. Maar geen “boezem”vriend. Dat is echt iemand waaraan je je diepste ziel aan vertrouwd. Vraag me af of iemand die ik nu ken daar voor in aanmerking komt?

Steve 23/04/2007

Masterplan? De bedenkingen!

Het is al een tijdje dat ik de blog heb ge-update. Dus dacht ik dat het wel eens tijd werd. Er speelt ook altijd zoveel af in een mensenleven. Dat het moeilijk wordt om het allemaal te plaatsen. En niet enkel het plaatsen op de blog bedoel ik. Momenteel leef ik een beetje in het niemandsland. Misschien een vroege midlifecrisis? Wie weet het hé? Het feit is dat ik of niet altijd in mijn nopjes voelde de laatste tijd. Maar ach, iedereen heeft wel zo'n momenten eens zeker?

Om verder te gaan wil ik toch het Masterplan van Antwerpen eens onder de loep nemen. Zoals vele onder jullie weten woont een deel van mijn familie in Oost-Vlaanderen en moeten wij steeds naar de overkant van de schelde om hen te bezoeken. Dit deed ik meestal via de Konijnenpijp omdat dat het kortste en het minst drukke is. Want overdag van Deurne via de ring helemaal om Antwerpen rijden is helemaal geen pretje. Momenteel rij ik via het schijnpoort en de Oranjestraat naar de konijnenpijp wat of maar 10 minuutjes van mijn tijd neemt. Uit de konijnenpijp rij ik dan rechtdoor via de Charles de Costerlaan de expressweg (E34) of de E17 richting Oost-Vlaanderen op. Laat het nu juist die Charles de Costerlaan zijn die ze willen afsluiten. Door de omsluiting van de ring word daar het knooppunt gepland. En een verbinding van de konijnenpijp rechtstreeks naar de expressweg verdwijnt. Een idee door het filmpje hier.



Nu vind ik het ecologisch thema van dit plan wel belangrijk. En ik kan of best vinden in het belang om de natuurgebieden te verbinden. Maar eerst gaan ze het hele gebied omgooien om de werken te kunnen uitvoeren. Dan zullen er al veel dieren en vooral vogels uit het vogelbroedgebied zijn verdwenen. Dit gaat jaren duren vooraleer deze fauna en flora weeral terug zullen komen. Geniet hier nog wat van foto's van een maand geleden van het natuurgebied.



Ook is mij het milieu aspect niet helemaal duidelijk. Ze gaan de konijnenpijp enkel nog willen gebruiken voor lokaal verkeer. Dat wil dus zeggen dat alle auto's die nu de konijnenpijp gebruiken in de toekomst via de Kennedytunnel of de nieuwe lange wapper brug Antwerpen zullen moeten binnenrijden. En als je weet dat de Lange Wapper brug tol zal betalen zijn is het duidelijk dat de Kennedytunnel wel drukker zal worden met auto's. Gelukkig dat ze op dat moment ook elk vrachtvervoer gaan verbieden in de Kennedytunnel. Voor mij zal het sowieso een duurdere kost worden. Ofwel tol betalen ofwel helemaal de ring afrijden wat ook meer benzine en tijd kort. Dit komt zeker het milieu niet ten goede daar iedereen die in het noorden van Antwerpen woont dus wat meer zal moeten rijden om aan de overkant te geraken. Het is een mes dat dus aan 2 kanten slijpt. Milieu en mobiliteit is toch blijkbaar moeilijk te combineren. En ja, ik vraag of af waarom een mooie brug over de schelde niet kon. Nu enkel een wapperbrug over de haven met een nieuwe tunnel. Pfff, lijkt me toch een duurdere keuze. Maar ja, wie ben ik hé? Ondanks de flaters die Groen al heeft gedaan zullen ze in Juni weer mijn stem krijgen. Niet omdat ze de grootste partij moeten zijn maar gewoon omdat ze nu eenmaal nodig zijn om zulke beslissingen in twijfel te trekken en ze nodig zijn om de mensen wakker te houden op ecologisch vlak.

Knufs Steve xxx